Blog van Nicoline van Tiggelen

De waanzin van aanbestedingen

Als tekst- en communicatiebureau zonder personeel heb ik een mix van opdrachtgevers. Van overheden tot bedrijven en nonprofitinstellingen. Ik heb geen personeel (meer) in dienst, maar huur per klus de juiste professionals in. Op die manier heb het meest plezier in mijn werk. Ik ben bezig met leuke klussen én hoef me niet druk te maken over personele zaken. Maar ondanks dat ik niemand aan het werk hoef te houden, moet ik wel aan acquisitie doen. Wie niet?

Acht jaar geleden heb ik voor het eerst meegedaan aan een aanbesteding van het ministerie van Economische Zaken voor het schrijven of redigeren van alle jaarverslagen, nota’s, toespraken, webteksten en persberichten. Tot mijn grote verbazing won ik die aanbesteding  – Klein Duimpje, haha – en mocht ik vier jaar lang met nog zes andere bureaus in Nederland alle teksten schrijven en redigeren. Een hele kluif, waar ik uiteraard veel hulptroepen voor nodig had.

Vier jaar geleden hield de opdracht op, na twee verlengingen. Alle contractanten werden nadrukkelijk uitgenodigd om mee te doen met de nieuwe aanbesteding. De eerste ronde is een formeel kunstje. Als je daar geen fouten in maakt – zoals een paraafje vergeten – dan kun je daar redelijk gemakkelijk doorheen komen. Van de 80 inschrijvingen bleef ik met 15 andere bureaus over. Op naar ronde 2: laten zien dat je kunt schrijven (!). Dat kost veel tijd en die tijd had ik niet. Ik was bedolven onder het werk en had geen zin om het uit te besteden. Ik besloot me terug te trekken. Maar ik werd meteen gebeld, met het verzoek om toch mee te doen, want de overheid wil heel graag dat ‘zzp’ers ook meedoen’. Twee dagen voor de deadline heb ik me gebogen over de teksten en … hopla! nummer 2 van Nederland geworden (goed voor je zelfvertrouwen). Weer vier jaar werk! Leuke teksten over duurzaamheid en internationaal ondernemen. Super interessant.

Eind dit jaar loopt deze aanbesteding af, dus ik hield Tendernet goed in de gaten op aankondigingen voor tekstschrijven. In juni waagde ik er een mailtje aan. Wat blijkt: de aanbesteding is al achter de rug en de opdracht is gegund aan één bedrijf. Dit ene bedrijf gaat de héle media/communicatie voor drie ministeries doen. Dus niet alleen tekstschrijven (ook fotografie, vormgeving, webbouwen etc.) en niet alleen voor EZ, maar óók voor BiZa en BuZa. Voor maar liefst drie ministeries en voor alle onderdelen van het communicatievak. Niemand van de bestaande contractanten was hierop geattendeerd en hiervoor uitgenodigd. Niet netjes. Een groot bureau uit Amsterdam – die nooit iets voor EZ heeft gedaan – krijgt dit miljoenencontract. Waarom zo’n megaopdracht? Hoezo kwaliteit? Hoezo transparantie? Hoezo zzp’ers graag een kans geven …

Dat je moet aanbesteden voor klussen die heel exact te omschrijven zijn, zoals een weg aanleggen, snap ik. Dan kun je op prijs beoordelen. Maar tekstschrijven of communicatie in zijn algemeenheid, daar kun je geen precieze omschrijving voor geven. Je kunt daarbij niet én op kwaliteit én op prijs beoordelen. Het gaat vooral om mensen die affiniteit met een onderwerp hebben, die een netwerk hebben én met wie het klikt. Waar zijn we in Nederland mee bezig??

 

Nicoline van Tiggelen
Tiggelen Communicatie en Brainport Publishing

Eén reactie op “Blog van Nicoline van Tiggelen”

  1. Hans schreef:

    Da’s inderdaad vreemd en niet goed te verklaren. Snap goed dat je boos en teleurgesteld bent. Misschien moet je er toch eens werk van maken…..

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *